Personalizowana orteza palca (Druk 3D vs Tradycja)
1. Geneza i Problem
Podczas gry w squasha doznałem urazu (wybicie palca). Standardowym rozwiązaniem medycznym jest aluminiowa szyna. Zauważyłem jednak jej wady: jest uniwersalna (trudna do precyzyjnego dopasowania), niewygodna i relatywnie droga w produkcji masowej. Jako inżynier zadałem sobie pytanie: "Czy przy użyciu druku 3D mogę stworzyć rozwiązanie szybsze, tańsze, lżejsze i lepiej dopasowane?"
2. Proces Projektowy
Konsultacja Medyczna: Projekt powstał w oparciu o wytyczne lekarza ortopedy (prawidłowe ułożenie anatomiczne dla maksymalnego odciążenia stawu).
Projektowanie CAD: Na podstawie pomiarów dłoni stworzyłem model idealnie dopasowany do geometrii palca, eliminując luzy typowe dla szyn uniwersalnych.
Dobór Materiału: Wybór padł na PETG. Jest to materiał wytrzymały, ale co kluczowe – bezpieczny. Filamenty PETG często posiadają atesty do kontaktu z żywnością (Food Safe), co oznacza, że są bezpieczne również przy kontakcie ze skórą (brak migracji szkodliwych cząsteczek, odporność na pot/chlorek sodu).
3. Różnice
Porównanie mojego prototypu z komercyjnym produktem:
🟢 Mój projekt (Druk 3D):
Koszt: 0,28 PLN (materiał + energia)
Waga: 12g (lekkość konstrukcji)
Dopasowanie: Idealne ("szyte na miarę")
Czas: 20 minut (od koncepcji do wydruku)
🔴 Szyna apteczna:
Koszt: ok. 10 PLN
Dopasowanie: Uniwersalne (wymaga ręcznego doginania)
Wada: Mniejszy komfort użytkowania
4. Wnioski
Projekt udowadnia, że niskonakładowy druk 3D (FDM) może być realną, a pod wieloma względami lepszą alternatywą dla masowych wyrobów medycznych w prostej ortopedii. Bariera wejścia jest niższa niż się wydaje, a korzyści z personalizacji – ogromne.
